بيرون آورنده است " ، " خدا آنچه را كه از آن مىپرهيزيد ، بيرون آورنده است " ، و " و بيرون آورنده مُرده از زنده است " . در قرآن و احاديث ، بيرون آوردن چيزى از چيزى ، به گونه‌هاى مختلف به خدا نسبت داده شده است . در يك تقسيم ، مىتوان اين گونه‌ها را به دو قسمِ : بيرون آوردن مادّى ( تكوينى ) و بيرون آوردن معنوى ( تشريعى ) تقسيم كرد . از قسم نخست ، مىتوان به آيه كريم : " بيرون آورنده مُرده از زنده است " و حديث : " بيرون آورنده هستى از نيستى است " ، و از قسم دوم ، مىتوان به آيه كريم : " اوست آن كه بر بنده خود ، آيات روشنى فرو مىفرستد تا شما را از تاريكىها به روشنايى در آورد " ، اشاره كرد . نوع اخير ، مشروط به خواست بنده و پرهيزگارى اوست . قرآن " [ آرى ! شيطان چنين كرده بود ] تا براى خدايى كه نهان را در آسمان‌ها و زمين ، بيرون مىآورد و مىداند آنچه را پنهان مىداريد و آنچه را آشكار مىنماييد ، سجده نكنند " . " همان [ خدايى ] كه زمين را براى شما فرشى [ گسترده ] و آسمان را بنايى [ افراشته ] قرار داد ؛ و از آسمان ، آبى فرود آورد ؛ و بدان ، از ميوه‌ها رزقى براى شما بيرون آورد . پس براى خدا همتايانى قرار ندهيد ، در حالى كه خود مىدانيد " . " اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ! از چيزهاى پاكيزه‌اى كه به دست آورده‌ايد و از آنچه براى شما از زمين برآورده‌ايم ، انفاق كنيد ، و در پىِ ناپاكِ آن نرويد كه [ از آن ] انفاق نماييد ، در حالى كه آن را [ اگر به خودتان مىدادند ، ] جز با چشم‌پوشى [ و بىميلى ] نسبت به آن ، نمىگرفتيد ؛ و بدانيد كه خداوند ، بىنيازِ ستوده [ صفات ] است " . حديث 1399 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله در دعا : تو ، سروَر منى . . . اى شكافنده دانه و هسته ، درآورنده